Περί του αδηφάγου θηλυκού

2

ή της πόρνης της Βαβυλώνος

Γνωστό και ως παλιοθήλυκο γιατί δε συμπαθιέται εύκολα το είδος.

Δεν το εμπιστεύονται οι άντρες, είναι απειλούμενοι άλλωστε, κι αυτοί απειλούμενοι και ο έλεγχος που νομίζουν οι φουκαράδες πως έχουν. Παραδίνονται συνήθως στα επικά πηδήματα. Τέτοια είναι τα πηδήματα με ένα αδηφάγο παλιοθήλυκο, ας την πούμε έτσι κι ας τους κάνουμε το χατίρι.

Οι γυναίκες τα αντιπαθούν τα αδηφάγα παλιοθήλυκα – χειροκροτώντας την εξαίρετη επιλογή της λέξης ‘παλιοθήλυκο’, αν και εννοούν ‘πόρνη’ ή ‘καριόλα’, μα δεν το επιτρεπει ο τρόπος που μεγάλωσαν, αυτός ο βάρβαρος βιαστής του ανθρώπου, ειδικά σε αυτή τη γωνίτσα της βαλκανικής. Τα αντιπαθούν γιατί έχουν μια τάση στη σύγκριση όλοι οι άνθρωποι και αν δεν έχεις να εισπράξεις, επικό πήδημα ας πούμε, σου μένει το άγχος πως εσύ δεν παίρνεις τέτοιες πίπες, από αυτές που κάνουν βαθιά ρυτίδα ανάμεσα στα φρύδια από τη λαχτάρα και τον κάνουν να ξεθυμαίνει και να μην προλαβαίνει τα ωχ θε μου θα με πεθάνεις. Ή τις διασκεδάζουν τις ανοιχτόμυαλες, όπως τις διασκεδάζει ο Κουστώ, επιστημονικώς.

Τα αδηφάγα θηλυκά έχουν μια εσωτερική πυξίδα, βαθιά μέσα τους, στη μήτρα. Πυξίδα της ευχαρίστησης, της ηδονής ω της ηδονής και του διχτιού που τα κανονίζει όλα. Το αδηφάγο θηλυκό το ξέρεις πως το χεις πάνω σου, στα δάχτυλά σου ή και μέσα σου με έναν απλό τρόπο.

Αυτές οι γυναίκες λοιπόν, είτε τις έχεις πάνω σου είτε τις πηδάς από πίσω, έχουν ένα ρυθμό εσωτερικό, όχι σαν όλες όμως. Ένα ρυθμό του κοντραμπάσσου.

Έχει ο ρυθμός αυτός ένα κέντρο χαμηλά στην κοιλιά που το βλέπεις να ζωντανεύει καθώς το πηδάς αυτό το κορίτσι.

Γιατί την κυριεύει αυτός ο ρυθμός και απλώνεται και τον παρακολουθείς πώς σα ριπή ξεκινάει από το κέντρο του και όπως τον γαμάει το φαλλό το κορίτσι, απλώνει τις κυκλικές τις κινήσεις και το αιδοίο της οδηγάει.

Ναι, οδηγάει και τον ιππεύει το φαλλό κανονικά και ασταμάτητα, τον αναγκάζει σε ένα τρανς του ημιορόφου για λίγο, ένα mezzanine χαμένο στο χωρόχρονο, όπου οι γυναικείες μήτρες πηδάνε κυκλικά τους φαλλούς και τους ξεθεώνουν.

Είναι η κυκλικότητα αλλά όχι μόνο, είναι η κυκλικότητα, το κέντρο που οδηγάει και το πώς απλώνεται όλο αυτό.

Το βλέπεις πώς φτάνει στην κοιλιά και τους μηρούς, το βλέπεις όταν χτυπάει τις ρώγες και τις μικρές σταγόνες ιδρώτα στο λαιμό της.

Κι όταν την πάρει ολόκληρη μαζί του λες και δαιμονίστηκε ολοσχερώς είναι που ο φαλλός πια κυριευμένος κι αυτός απολύτως από το κούνημα των γλουτών, αχ αυτά της τα μεριά και η δύναμή τους, ποτέ δεν ξέρει ο φαλλός τί τον βρήκε και πώς παρά μέσα σ’ ένα μούδιασμα αρχικό αφήνεται να χύσει.

Έκπληκτος ο άντρας ελευθερώνεται επιτέλους και βοηθάει κι αυτός πια στο ρυθμό του κοριτσιού, χύνει και τελειώνει επικώς και τη σφραγίζει την επικότητα της διαδικασίας με ένα τέλεια κυκλικό οργασμό.

Πωωωω θα σου πει μετά, αυτό κι αν ήταν πήδημα. Και θα ξέρει από αυτή την κυκλικότητα πως συνάντησε ένα αδηφάγο παλιοθήλυκο, γρήγορα να φύγουμε, δεν αντέχονται αυτές για πολύ.

\m/

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s