Περί φαλλών των αγαλμάτων

ή των καυλωμένων παλιόγερων

Ήμουν πρόσφατα στην Ελλάδα και μάλιστα στην Αθήνα, που στερεότυπα πάντα λογίζω ως μουσειομάνα και θαυμάζω την Ακρόπολη από το Διόνυσο, πίνοντας ελληνικό καφέ και τρώγοντας υπερτιμημένη σοκολατίνα από το καταπληκτικό της Μουσείο.

Μου ήρθε όμως στο μυαλό –παραδόξως- το Λούβρο.

Το Λούβρο, που δεν είναι καθόλου μα καθόλου βαρετό μέρος και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα. Που σίγουρα είναι πιο ηδονικό μέρος από αυτό το έρμο Pompidou που είναι όλο φλυαρία και εντυπωσιασμό. Αν πας κοντά στο κλείσιμο δε κι έχεις κι ένα Πυγμαλίωνα μαζί σου να τα ξέρει και να στα εξηγεί όλα τότε η όλη εμπειρία είναι τρελή καύλα.

Διότι ειδικά τα γλυπτά οπωσδήποτε ανασαίνουν και πιο πολύ ανασαίνεις όταν κάποιος σου εξηγεί όλο ζέση και φροντίδα και κουνάει τα χέρια και τα περνάει από τα άσπρα μούσια του και κατόπιν μιμείται τις γραμμές που βλέπεις μπροστά σου, το στήθος, τις μύτες, τους μηρούς. Να καίνε τα μάτια του, να καίνε τα χέρια του και να σκέφτεσαι, ω ας αφήσει τις εξηγήσεις, κατάλαβα πια, ας παρατήσει τις γραμμές του Ηρακλή, αυτούς τους εξαίσιους όρχεις που σε έβαλε να κρυφοκοιτάξεις μέσα από τον μοναδικό κώλο, να πιάσει εσένα, να σου βουλιάξει τα δάχτυλα στο δικό σου κώλο, ένα δυο ακροδάχτυλα να αγγίζουν το αιδοίο και να είναι αυτή η συνάντηση με τη ζέστη που τον δαιμονίζει τον Πυγμαλίωνα και παρατάει τι έκανε, γλυστράει τα δάχτυλα πια ολοκληρωτικά και επικεντρωμένα και εντελώς στο αιδοίο και στα στρώματά του και το άλλο χέρι βιαστικά ξεντύνει το στήθος και λες και διψούσε σου γλείφει το στήθος με μανία.

Ακούγονται τα βογγητά του στους έξω από την πόρτα της τουαλέτας που σε έχωσε βιαστικά, κάτι viel, chaud lapin για τον Πυγμαλίωνα και κάτι cochonne για σένα ακούγονται απ’ έξω κι αυτός γρήγορα σε βάζει να σκύψεις και τελικά σε πηδάει από πίσω. Βιαστικά. Κι όλο σου λέει γαμώντας τον κώλο σου, αυτός ο κώλος, σα μάρμαρο, έξω να τον βάλουν, στο Λούβρο εδώ που είμαστε, σπουδή στους γυναικείους μηρούς και στις σωστές δίπλες, τόσο αξιογάμητος κώλος πρέπει να σμιλευτεί σε μάρμαρο.

Και τα λέει αυτά στα γαλλικά, πηδάει και εξηγεί, ίσως έτσι κάνουν οι Πυγμαλίωνες, πάντως πάνω στην ώρα χύνει επικώς και τουλάχιστον πρόλαβε γιατί τότε χτυπάει ο σεκιουριτάς την πόρτα και σίγουρα έχει πρόστιμο, τσουχτερή η επίσκεψη στο Λούβρο τελικά, καλύτερα να γαμιέσαι σπίτι αλλά φταίνε τα αγάλματα, οι φλεβίτσες και οι μύες κι ένας καυλωμένος παλιόγερος που τα ξέρει όλα.

\m/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s