Μαύρο, γυαλιστερό, που σπάει στο στόμα

Σήμερα, θα φάω κάτι υπερβολικό. Ένα Grade 1 beluga με ένα chablis, ειδικά για το χαβιαράκι. Με μπλίνι. Όχι πολλά όμως. Χαβιάρι μαύρο ή λίγο γκρι, γυαλιστερό, λιπαρό αλλά όχι βουτυράτο, χαβιάρι τέλειο, με διακριτές μπαλίτσες που σκάνε στο στόμα, απαλές και ιωδίζουσες. Μπαλίτσες όλο καύλα, να πλουτίσουν λίγο με τα μπλίνι για υπόσταση και το chablis απλή υπογράμμιση. Χαβιάρι πανάκριβο, σαν πήδημα στα όρθια σε τουαλέτες λέσχης αξιωματικών, από αυτά τα πηδήματα που σου κρατούν το στόμα να μην ακούγεσαι και σου σηκώνουν το μπλακ τάι φόρεμα με σχεδόν μανία και την πληρώνει το βρακάκι σου. Έτσι είναι το χαβιάρι, γεύση βάρβαρα θαλασσινή και ιωδιούχα σε μπλακ τάι φορεσιά, ακριβώς σαν το όρθιο πήδημα με κλεισμένο στόμα.

Ίσιωμα στο φόρεμα μετά, κόκκινο κραγιόν και έξω από την πόρτα χωρίς βρακί, έμεινε σε κάποια τσέπη

O Djimon Hounsou, γυαλιστερός σα μπελούγκα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s