Traviata


Έχω μια άσπρη καμέλια που μου τη χάρισεΈνας εραστής μου προ καιρού

Που ξέρει πως ενώ δε μου αρέσουν τα λουλούδια

Αγαπώ τις λευκές καμέλιες

Ποτέ τις κόκκινες, αντίθετα από άλλες γυναίκες και δη της λογοτεχνίας 

Προτιμώ τον λευκό συμβολισμό του Δουμά

Παρά τον κόκκινο

Αγαπώ και την Τραβιάτα κατά συνέπεια

Με κοιτάζει αυτή η καμέλια κάθε πρωί που γράφω

Και ορκίζομαι πως έχω την εντύπωση πως

Κάποιες γυναίκες έχουν αιδοίο που μοιάζει

Με καμέλια

Είμαι σίγουρη πως μια από αυτές είναι

Η Κατρίν Ντενέβ

Που είναι από τα αγαπημένα μου είδη γυναίκας γιατί

Δε σουφρώνει τα χείλη

Απεχθάνομαι τα σουφρωμένα χείλη

Προτιμώ τα χείλη γυναικών

Που έχουν αιδοίο σαν καμέλια

Απαλό σαν τα πεταλάκια

Και μυρωδάτο

Φροντισμένο με λάδια και μαλαγανιές

Αγαπημένο πρωτίστως από την ίδια τη γυναίκα

Σε όλες του τις δίπλες και τα σάρκινα υφάσματα

Λατρεμένο σχεδόν

Αιδοίο που το έχουν μυρίσει φιλήσει γλείψει αλείψει πηδήξει

Και φερθεί σαν αιδοίο 

Μα ακόμα τρυφερό στο αγκάλιασμά του

Τέτοιο θα είναι το αιδοίο της Κατρίν

Που δε σουφρώνει -ευτυχώς- τα χείλη

Τα χείλη και το αιδοίο της

Γλείφουν φαλλούς

Χωρίς πλαστικίλα και tumblr

Γλείφουν σαν καμέλιες

Πάω να τη μυρίσω

\m/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s