Η σημασία της ιδιοσυχνότητας στο συντονισμό – Φυσική για ενήλικες


Οι ιδιοσυχνότητες στη Φυσική είναι μεγάλο θέμα διότι ξεσηκώνουν τα άτομα και αυτά τα γαμίδια συντονίζονται και οι ταλαντώσεις μεγιστοποιούνται και τα πράγματα πάνε και γκρεμίζονται.
Οι συντονισμοί, με την ευρεία έννοια, είναι πράγμα έπικ αλλά όχι το ίδιο με τη Φυσική για να είμαστε ακριβείς. 

Παρόλα αυτά οδηγούν σε ταλάντωση ή δαιμονισμό ή πουτάνα όλα πάντως και αδιακρίτως.

Αγαπημένος συντονισμός είναι όταν περνάς τη γλώσσα από τον αυχένα του φαλλού και τη βάλανο με αυτή τη σειρά, πρωτίστως με απαλότητα και κάποια σφριγηλότητα ή ένταση στη γλώσσα περιμετρικά στον αυχένα, αφήνοντάς τη να θαυμάσει το βάθος του φαραγγιού και τα γλυστερά του όρια, κατόπιν με μια χαλαρότητα στη βάλανο, με πλάτος. Αν ταυτόχρονα μαλάξεις και τους όρχεις με προσοχή και ζύμωμα ελαφροπάτητο και τρυφερό, λες και παίζεις στα χέρια σου ζυμαράκι που θα σπάσει από τα πολλά πολλά αν το ζαλίσεις και θα αρνηθεί να φουσκώσει αργότερα στο φούρνο.

Τέλος αν όταν συμβαίνουν όλα αυτά ο άντρας σου κάνε τη χάρη να πάψει να σε παρακολουθεί με καύλα και παραδοθεί, αφήνοντας το κεφάλι του να πέσει πίσω όπως τον αφήνεις να βυθιστεί στο στόμα σου και αναστεναξει ε, πια, αυτές είναι οι ταλαντώσεις στη ζωή, πάνε και γκρεμίζονται οι γέφυρες μετά και καλά κάνουν.

\m/

O languide carezze


Τι κρίμα να μην έχει σήμερα τίποτα η Royal Opera of London. Ο Ιούλιος είναι εξαιρετικός μήνας για όπερα κατά τη γνώμη μου, ειδικώς για την όπερα του Λονδίνου, μη νομίζετε γιατί είμαι κανένας φανατικός του είδους, μπούρδες, καλή η όπερα εγώ δεν είμαι από αυτές που βάζουν τα κλαμματα και συγκινούνται αναγνωρίζω τη μαεστρία βέβαια. Ειδικά αν οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες επιπέδου από αυτούς που τους βγάζεις το καπέλο, ε τότε ναι, πράγματι αξίζει τον κόπο. Ειδικώς αν είναι Τόσκα που λες και είναι γραμμένη να γαμεί από όποιον κι αν ερμηνεύεται. Αν και το να την ακούσεις ένα βράδυ του Ιούλη, λίγο υγρό και ζεστό, λονδρέζικο, με αναιμικό ήλιο, πάντως ήλιο παρόντα αναμφισβήτητα αν και ντροπιάρη ή βαριεστημένο, σίγουρα όχι ήλιο-τσόγλανο και διεισδυτικό σαν τον ελληνικό που σε κάνει να βλαστημάς που σε κατακαίει αν είσαι σε πόλη κι όχι στη θάλασσα, αυτό κι αν γαμεί.Να έχεις πάρει την Picadilly με τα μπλακ τάι και να κατέβεις στο Covent Garten και το αγόρι που έχεις μαζί σου να σου κρατάει το χέρι στο μπράτσο του, πολύ μου αρέσει αυτό, και να σε πιάνει από τη μέση και λίγο στον κώλο για να σε σπρώξει να μπεις στο θεωρείο. Ποιός χέστηκε και για το θεωρείο και για την όπερα, η πάλη του χεριού του με το φόρεμα κι έτσι όπως το μαζεύει για να το σηκώσει και να το στηρίξει στη μέση σου, εκεί που η μέση κατεβαίνει στην καμπυλότητα του κώλο, εκεί είναι μια εσοχή για να στέκονται μεταξωτά σατέν φορέματα μαζεμένα για να ελευθερώνουν βρακάκια και κωλιά σε τουαλέτες του Royal Opera of London, θεσούλα που επιτρέπει το κατέβασμα του βρακιού χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, χωρίς να κάνεις τίποτα, εσένα τα χέρια κάθονται στον τοίχο. Ησυχία απόλυτη μονο το σατέν ξεφεύγει και ακούγεται που πέφτει από τη θέση του, όταν αρχίσουν οι παλινδρομήσεις του γαμησιού, πώς να μείνει τόσο γλιστερό ύφασμα στη θέση του. Δεν πειράζει, ό,τι ήθελε να δει το είδε τώρα μόνο η ζέστη και το σφίξιμο του αιδοίου και του κόλπου γύρω από τον φαλλό και η τριβή ενδιαφέρει, ποιός νοιάζεται για τα υπόλοιπα.

Ησυχία ησυχία να μην ακούγεσαι, μην ξαναβάλεις τόσο μακρύ φόρεμα θα σου πει στο αυτί μόνο και θα κόβεται η κουβέντα του συγχρονισμένη, λίγο πιο έντονα θα ακούς τη συλλαβή με την εκπνοή του στο μέγιστο της πίεσης, τα λόγια που πηγαινοέρχονται μαζί με τον άντρα είναι αίτιο οργασμό τεράστιου, οι συντονισμένες παλινδρομήσεις τα φταίνε και το Covent Garten, η Picadilly και ο Πουτσίνι.
\m/

Reno


Να κοιτάς στα μάτια

Για 10-15 δεύτερα με σιωπή

Να σκύβεις στο αυτί του

Να λες σταθερά

Θέλω να με χύσεις

Να απομακρύνεσαι

Να τον κοιτάς ξανά

Να περιμένεις

Ζεστά δάχτυλα 

Φλεγόμενα

Μέσα 

I killed a man in Reno

Just to watch him die

(Κλεμμένο)

\m/

Fuck me, sire


 Πήδα με αγκάλιασέ με φίλα με 

ζύμωσέ με άφησε μελανιές με τα δάχτυλά σου

μικρές μπλε υπογραφές στο στήθος και τον κώλο μου

μελανιές της όσμωσης της καύλας της ανάγκης

της συνείδησης πως θες να χωθείς μέσα

με κάθε τρόπο

με τα δάχτυλα

γλείψε με μέχρι να λιώσει μέσα μου η ανάγκη σου

μέχρι να φύγει η φτώχια και το μέτριο

μέχρι να ξεχυθεί το τέλος

το βάλσαμο

η έκσταση

σε υγρά κύματα

ακολουθώντας την ώθηση του φαλλού σου

μέσα έξω κύκλος ώθηση

πήδα με

Σάιρ

\m/

Les putains du Diable


Είχα έναν εραστή εκεί γύρω στα εικοσιεπτά; Εικοπεντεκάτι τεσπά. Όλο με έδιωχνε, με αναθεμάτιζε, όλο διαολοπούτανο με έλεγε, Βελζεβούλ, κάτι θρησκευτικό είχε σίγουρα, τύψεις που του άρεσαν τα στήθη να τα γλείφει και να με πηδάει βογγώντας εκ των πολύ έσω, βαθιά, της απελευθέρωσης. Αλλά δεν ήθελε γιατί είχε γυναίκα, παιδιά, όλο εγώ του έφταιγα, που και τίποτα δε ζητούσα δηλαδή. Εγώ καύλα θέλω μόνο, σεξ το πρωί και πλήρη παράδοση του φαλλού στις ορέξεις μου, ενίοτε, αν και υπάκουη στα αντίθετα. Γάμους, για πάντα και θέσεις στην κοινωνία, ζαμέ. Ζα-μέ. Δε μαγειρεύω, δε γηροκομώ, δε μένω σε δυάρια. Πουνκτ. Με διαολόστελνε λοιπόν, κατόπιν των επικών πηδημάτων πάντα, συχνά και κατά τη διάρκεια. Έφευγε τρέχοντας για να ξανάρθει μετά από λίγες μέρες, να χτυπήσει το κουδούνι και να μπει στο σπίτι με χαμηλωμένο βλέμμα. Δυο τρία λεπτά δε μιλούσε καθόμουν κι εγώ στον καναπέ με τα πόδια σταυρωμένα, συνήθως με το βρακί μόνο και τα χέρια απλωμένα στην πλάτη του καναπέ. Τον κοιτούσα και περίμενα. Δε μιλούσε, το πάτωμα κοιτούσε. Εγώ περίμενα. Τη σκόνη άκουγα και τον φαλλό που οδηγούσε. Εκ των έσω πρώτα, εγκεφαλικώς, γιατί κι οι άντρες εγκεφαλικοί είναι, μόνο που πηδάνε στη σκέψη τους. Φανταστικά. Μπαίνουν. Βγαίνουν. Κοντοστέκονται και γυροφέρνουν λίγο η βάλανος να νιώσει την είσοδο του κόλπου, τις διπλίτσες, πριν βυθιστούν με πίεση. Και ανάσα. Περνούν τη γλώσσα και δαγκώνουν και ζουλάνε. Στο μυαλό. Αφού με πήδαγε χωρίς να με ακουμπάει, σήκωνε το βλέμμα κι αν έφτανε το δικό μου που περίμενε έπαιρνε και με έβριζε, παλιοθήλυκο, βρωμογύναικο, πουτάνα, μάγισσα. Βελζεβούλ. Κι εγώ γελούσα και καθόμουν που με φιλούσε κι έβριζε, και με γυρνούσε να με πηδήξει, μου σήκωνε τον κώλο και με γαμούσε, βογγούσε και συνέχιζε, σατανάς και διάολος. Διάολος ο κώλος σου που σε είδα το πρωί κατέβαινες την κατηφόρα και με είδες και
τον κούναγες πιο πολύ. Με δύναμη και μια κυκλικότητα πηδούσε που πολύ μου γουστάρει όταν την εκτελούν οι άντρες, το κυκλικό γαμήσι ξυπνάει το βάθος του κόλπου ειδικά από πίσω και ξεχύνει οργασμούς πράγματι διαολεμένους. Έχυνε εν τέλει βιαίως και για ώρα, αυτός ο άντρας είχε υγρά έλεγες ατελείωτα κι εγώ υπερθεμάτιζα, θα ξανάρθεις. Ντυνόταν ντροπιασμένος όση ώρα εγώ κάπνιζα αφού φορούσα μόνο το βρακί μου και καθόμουν στον καναπέ πάλι. Παντού με βρίσκει ο κώλος σου, γκρίνιαζε. Πού να πάω δεν έχω. Μετά από μερικά χρόνια έφυγε για τη Σκωτία, καλά ζει. Αλλά τον βρίσκω. Παντού.
\m/